Poverty and Social Exclusion : my distance learning programm .

32.

τέλη Νοέμβρη, βρέθηκα να παρακολουθώ το εξ αποστάσεως μάθημα "Φτώχεια και Κοινωνικός Αποκλεισμός" στα πλαίσια της etwinning επιμόρφωσης και κατόπιν έγκρισης αίτησής μου.

το έτος 2010 είχε ορισθεί από την ΕΕ ως έτος ευαισθητοποίησης του ευρωπαίου πολίτη σε θέματα καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

η εισήγηση που έκανε ο επιμορφωτής μου κύριος Άγγελος Κωνσταντινίδης, εξαιρετική κατά την γνώμη μου, τόσο από την άποψη της πληρότητας και της κάλυψης του θέματος όσο και από τη πλευρά των συμπληρωματικών στοιχείων αλλά και της ανάδειξης των πρωτευόντων και δευτερευόντων στοιχείων του θέματος.

ένα θέμα δύσκολο σε πολύ δύσκολους καιρούς.

καιρούς που με έκαναν να "αναφωνήσω", τρόπος του λέγειν, πως εδώ έχω πρακτικά τον ορισμό της σχιζοφρένειας αλλά για λόγους ευνόητους, περιορίστηκα να χαρακτηρίσω το πεδίο ως σουρεαλιστικό κακέκτυπο μιας επικίνδυνης κατάστασης.

γιατί, πως αλλιώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την συγκυρία όπου καλούμαι να ευαισθητοποιηθώ σαν πολίτης σε μια τέτοια μείζονα υπόθεση όταν, ταυτόχρονα, ο φορέας που με καλεί να πράξω έτσι, ο ίδιος προωθεί οικονομικά μέτρα που επιτείνουν το πρόβλημα;

ο εξαιρετικός και ευαίσθητος κύριος Ερμής Κασάπης δε, με τοποθέτηση - ερώτημά του στο facebook όπου έβαλα προς συζήτηση αποσπάσματα της εισήγησης του μαθήματος, με προβλημάτισε εντόνως: μήπως τελικά είμαστε φτωχοί γιατί μας επέβαλαν να ζούμε με το συγκεκριμένο μοντέλο; (ελπίζοντας φυσικά μετά τόσο καιρό να παραθέτω την ουσία του ερωτήματος του Ερμή).

η σκέψη μου κι απάντηση σε αυτόν όπως και τον επιμορφωτή σε κάποιο ανάλογο ερώτημα στις συζητήσεις που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια του μαθήματος, ήταν πως υπάρχει απόλυτη και σχετική φτώχεια και εφόσον ζούμε μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες είμαστε υποχρεωμένοι να ξεχωρίζουμε τα πράγματα και να διεκδικούμε ή πράττουμε προς την λύση τους είτε με κοντοπρόθεσμα είτε με μακροπρόθεσμα έργα και πρακτικές.

υπονοούσα φυσικά την κεντρική πολιτική βούληση εκ μέρους των κρατών και των φορέων τους.

η συμμετοχή μου σε αυτό το εξ αποστάσεως μάθημα, μου επέτρεψε σε κάποια φάση, να δηλώσω τη συμμετοχή μαθητών μου, ατομικά ή και συλλογικά -ομάδες-, σε έναν πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό αφίσας και φωτογραφίας στο ίδιο θέμα, πράγμα που έκανα με τη σύμφωνη γνώμη τους.

σκέφτηκα πως ήταν μια ευκαιρία για εμάς να ανοίξουμε τις πόρτες του σχολείου και να βγούμε στη γειτονιά αφουγκραζόμενοι τις "ανάσες" της.

η εμπειρία ήταν πολύ καλή όπως και τα ίδια τα παιδιά δήλωσαν.

η δε ενέργειά μας επισφραγίστηκε με το πανελλήνιο βραβείο, πράγμα που μας ενθουσίασε και μας έβγαλε για μια ακόμη φορά έξω από το σχολείο, στους διαδρόμους και την αίθουσα βράβευσης στο ΥΠΕΠΘδΒΜ.

η προσωπική μου αμηχανία κι εκτίμηση για το σουρεαλιστικό του πράγματος, συνεχίστηκε.

ωστόσο, κι επειδή από κάθε δραστηριότητα οφείλουμε να αντλούμε... αποφάσισα και οι μαθητές συμφώνησαν να συνεχίσουμε τη δράση μας.

στόχος;

• το περαιτέρω άνοιγμα στην τοπική κοινωνία
• η εμβάθυνση στις έννοιες φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός
• η ενεργοποίηση μας σε ορισμένες κατευθύνσεις σε σχέση με το θέμα
• και τέλος, η επικοινωνία και συζήτηση με σχολεία άλλα εκτός Ελλάδας

ίδωμεν!!!...

εδώ η εργασία που κατέθεσα στο τέλος του μαθήματος.

Poverty and Social Exclusion

επιμένω να εύχομαι στην αποτελεσματικότητα της δράσης των Κοινωνικών Υπηρεσιών της ΕΕ.

στη χρονιά που έρχεται να κρατήσω...

Τα δώρα μου δόθηκαν νωρίς
Τρία
Από αρσενικά όλα
Το χαμογελαστό ευχαριστώ του Σπύρου για τον βαθμό του στο Α τρίμηνο… το παιδί έχει επίγνωση κι η αναγνώριση που εκδηλώθηκε με ευγνωμοσύνη, δηλοί σημάδι χαρακτήρα ωραίου και τη σιγουριά πως η σπορά θα φέρει καρπό
Τα λόγια του πατέρα που είδα μια μόνη φορά, στη κόρη του: αυτή είναι ψυχή μεγάλη… μου αρέσει να μου αποδίδουν αυτό τον χαρακτηρισμό.. αποδίδοντας μου την ευθύνη, με αποτρέπει από την μικρότητα
Ο άντρας που με συνέκρινε με άλλη γυναίκα, ιδιαιτέρως έξυπνη κατά τη γνώμη μου, είναι άνθρωπος αυστηρός και άτεγκτος σε κρίση και χαρακτηρισμούς… βγήκα καλύτερη για κάποιους λόγους… δεν πιστεύω στις συγκρίσεις σαν μέτρο αξιολόγησης… ωστόσο, η ικανοποίηση της αναγνώρισης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών μου με χαροποιεί πολύ και προσθέτει στην αυτοεκτίμησή μου

Επι-κοινωνία
Μπαίνω στο facebook
Η έξαψη της πρώτης επαφής με το μέσο, δίνει σύντομα τη θέση της στο συναίσθημα που με κυριαρχούσε όταν με την μάνα μου πηγαίναμε τα Σάββατα στη κεντρική αγορά των Αθηνών σαν ήμουν παιδί και τους πέριξ δρόμους… χάνω σημαντικό μέρος των ιδιοτήτων μου.. παραχωρώ την υπομονή και τη συγκέντρωσή μου σε μικρού μήκους κείμενα, πρόχειρες καταγραφές, σύντομες εκφράσεις ευαρέσκειας ή δυσαρέσκειας, αδιαφορίας… ένα κλικ αρκεί κι η απουσία του ισοδύναμα… χάος… προσπαθώ να βρω, βρίσκω τρόπους να μετατρέψω το χαώδες τής εκεί επικοινωνίας σε πιο ανθρώπινο… το χάνω με τις νέες ρυθμίσεις… παραμένω διεκδικώντας πίσω τις βασικές μου αρετές… προσπαθώ να αμείψω ανθρώπους που κάνουν το ίδιο με την αναγνώριση του γεγονότος… εξακολουθώ να μη «φωνάζω»

Κλείνω σχέσεις
Ο καρτερικός και ανεκτικός άνθρωπος μεταμορφώνεται σε αυστηρό κριτή και ζητά εκείνα που δεν διεκδίκησε με βραβείο τη μοναξιά του αρκετές φορές

Το πιο ισχυρό συναίσθημα: θυμός… μεγάλος θυμός
Γαλήνη καμιά
Σχεδόν

Το αίσθημα που με συγκλονίζει: συνευθύνη
Βρίσκομαι και πάλι μετά από χρόνια σε διαδηλώσεις με αιτήματα πολιτικά, οικονομικά… το συναίσθημα της συνευθύνης μέσα στην ομάδα με γεμίζει…

Μια δυνατή στιγμή: εκείνη που ο συνάδελφος μου χτυπώντας με στη πλάτη, δήλωνε και τη δική του συμμετοχή στη πορεία

Απόγνωση
Η στιγμή που βρίσκομαι ανάμεσα σε διαδηλωτές με μολότωφ και αστυνομικές δυνάμεις έτοιμες από νωρίς… φοβάμαι… δεν μπορώ να κάνω πολλά… προχωρώ ανάμεσά τους σχεδόν αμέριμνη.. γλυτώνω.. άλλοι όχι

Η πιο ανεύθυνη στάση: αφαιρούμαι κοιτάζοντας έναν διαδηλωτή.. έχει καλύψει πρόσωπο και λαιμό με μαλόξ… Χαυτεία.. αριστερά μου, από Ομόνοια, ακούγονται τζάμια που σπάνε… διαδηλωτές προπηλακίζουν τους δράστες.. εκείνοι με τη σειρά τους απειλούν με τη δύναμη των καδρονιών που κραδαίνουν.. ζήτημα ώρας να φτάσουν τα ματ.. ξύπνα

Απόγνωση
Πόσες δικαιολογίες για να μην πεις πως φοβάσαι; Πόσες δικαιολογίες για τη στιγμή που θα κοιταχτείς στον καθρέφτη; Κοιτάζεσαι; Κι όμως! Είχες θυμώσει αρχικά με τις αποφάσεις που σε μετρίαζαν

Ανατροπές κι υπερβάσεις
Αποφασίζω να δώσω βαρύτητα σε άλλες παραμέτρους εντός μαθήματος.. φαίνεται να κερδίζουμε… όχι πάντως σε ησυχία… σε δέσιμο, αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση.. όχι όλοι.. υπάρχουν ακόμη κεφάλια σκυμμένα.. πρόσωπα σκυθρωπά… μαθητές που διατηρούν τη θέση που τους έδωσε το σύστημα έξω από τον κύκλο.. έχουμε δρόμο
Ο διαγωνισμός ήταν η πρόφαση για να μας βγάλω εκτός «συνόρων»… ανοίξαμε την πόρτα του σχολείου και βγήκαμε στη γειτονιά με επιτυχία που δεν μετρήθηκε από το βραβείο…

Το βραβείο
Δεν είχα στο μυαλό μου τη νίκη.. με «βρήκε» μέσα στην πορεία της 15^ης Δεκέμβρη.. μια μέρα εξαιρετικά δύσκολη από πολλές πλευρές… δήλωσα τη χαρά μου κοινοποιώντας συγχρόνως και τον χώρο όπου κινιόμουν… χιλιάδες απεργοί είπα… εκ των υστέρων, η αμηχανία μου να παραβρεθώ και να πάρω το βραβείο από την ηγεσία του υπουργείου, μού δημιούργησε υπερένταση… τα παιδιά βοήθησαν… ήταν δική τους η χαρά

Γράφω
Γράφω σα να φεύγω
Φεύγω

(γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στις 10*1*2011)

πρώτη δημοσίευση: "όταν η διαίσθηση αγγίζει τη πραγματικότητα..", Orelia

© Assimina

Μεσόγειος .

31 .

μια προσπάθεια

να εικονοποιήσω τους στίχους του Δημητρη Χριστοδούλου,

για τις ανάγκες του μαθήματος: Μεσόγειος, της Γεωγραφίας στη Β΄τάξη γυμνασίου

με τη σύμπραξη διαδικτυακών φίλων στον τομέα του υλικού

στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου

μουσική: Ζωρζ Μουστακί

ερμηνεία: Μελίνα Μερκούρη

φωτογραφίες των:

Ερμής Κασάπης

Γιάννης Καρνεσιώτης

Νικήτας Διαμαντής

Γιώργος Βαρβάκης

Σωτήρης Κανελλόπουλος

κι εμού της ιδίας

το Πανεπιστήμιο πάει Σχολείο .

30 .

την περασμένη Πέμπτη,

το Τμήμα Μεθοδολογίας Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

το Γραφείο Σχολικών Συμβούλων Δυτικής Αττικής

και το 2ο Γυμνάσιο Άνω Λιοσίων,

διοργάνωσαν μια άκρως ενδιαφέρουσα ημερίδα με θέμα:

η επικαιρότητα της Ιστορίας της Επιστήμης και της Τεχνολογίας

εντύπωση μου έκανε η τοποθέτηση του κυρίου Κ. Γαβρόγλου με θέμα: σκέψεις για την επιστημονική επανάσταση, όπου η εισαγωγική του διαφάνεια έφερε τον τίτλο: οι πολλοί Γαλιλαίοι... μια αναφορά στη προσωπικότητα του Γαλιλαίου μέσα από το βλέμμα των βιογράφων του και άλλα ακόμη

εντύπωση μου έκαναν επίσης και τα ερωτήματα που του τέθηκαν κατόπιν, ενδεικτικά κατά τη γνώμη μου, του φορμαλισμού που διακρίνει τη μαθηματική σκέψη σε αντιδιαστολή με την διαλεκτική της σκέψης των φυσικών επιστημών

η συμμετοχή των συναδέλφων ικανοποιητική

ελπίζω και σε επόμενες συναντήσεις των δύο βαθμίδων

οι φωτογραφίες είναι από την ημερίδα

ο Σχολικός Σύμβουλος των ΠΕ04, κ. Π. Σαραντόπουλος στην ομιλία του περί των αρχαίων ελλήνων χυμευτών και ο επίκουρος καθηγητής ΜΙΘΕ, κ. Μ. Πατηνιώτης στην ομιλία του για τις επιστήμες στα χρόνια του Διαφωτισμού

άλλοι ομιλητές ήταν:

Γ. Χριστιανίδης, αναπληρωτής καθηγητής ΜΙΘΕ

Φαίδρα Παπανελοπούλου, λέκτορας ιστορίας της επιστήμης ΜΙΘΕ

Ειρήνη Μεργούπη - Σαββαίδου, υποψήφια διδάκτορας ΜΙΘΕ

Σπύρος Τζόκας, υποψήφιος διδάκτορας ΜΙΘΕ

Θόδωρος Αραμπατζής, αναπληρωτής καθηγητής ΜΙΘΕ

Τέλης Τύμπας, επίκουρος καθηγητής ΜΙΘΕ

Χαρά Κώνστα, καθηγήτρια δευτ/θμιας εκπ/σης και υποψήφια διδάκτωρ ΜΙΘΕ

Θόδωρος Λέκκας, καθηγητής δευτ/θμιας εκπ/σης και υποψήφιος διδάκτωρ ΜΙΘΕ

η θεματολογία ποικίλη

ελπίζω να έχω τις εισηγήσεις για να μπορέσω να παραθέσω ένα σύνδεσμο στο αρχείο

εις μνήμην .

29.

η μουσική επένδυση είναι το τραγούδι του Bob Dylan : All along the watchtower

νέο σχολείο, νέο πανεπιστήμιο

28 .

Τις ώρες που τα ζω κι όσο μετά τα σκέφτομαι, φαντάζουν συναρπαστικά
Κι όπως τα γυροφέρνω στο μυαλό μου σα να συζητώ μαζί σας καθώς ετοιμάζομαι να γράψω, παίρνουν διαστάσεις μιας ενδιαφέρουσας συγκυρίας

Αν αργήσω λίγο αρχίζω κι αποδομώ την εικόνα και την εντύπωση

Ποιον θα ενδιέφερε;

Μεσημέρι δεύτερης Κυριακής των εκλογών, παραβρέθηκα σε μια εκδήλωση με θέμα «νέο σχολείο, νέο πανεπιστήμιο»
Δεν έγραψα ποτέ ανταπόκριση εν είδει δημοσιογραφικού άρθρου
Πως τώρα;
Θα ήμουν αγνώμων όμως αν δεν σημείωνα όσα μου έκαναν εντύπωση

Και πρώτα η επιλογή του χώρου
Το καφέ στο Πασαλιμάνι, βοηθούσε στην ανάπτυξη οικειότητας και μιας φιλικής διάθεσης προς το εγχείρημα και τους ομιλητές

Έπειτα η τοποθέτηση στο θέμα
Ιδέες που, αν και για μένα δεν ήταν πρωτόγνωρες αφού λίγα χρόνια πριν βρέθηκα να αποδελτιώνω άρθρα με ανάλογη θεματολογία και οπτική, με επανέφεραν σε τρόπο σκέψης και οπτικής που η ζωή, οι ανάγκες κι οι ρυθμοί της, αλλά και η συγχρώτιση με συγκεκριμένης αντίληψης ανθρώπους, με έκαναν να λησμονήσω
Από αυτές οι οποίες θα ήταν αξιόλογο και χρήσιμο να αναπτυχθούν όλες, συγκρατώ μία:

Όχι ίσες συνθήκες απέναντι σε άνισους
Ενισχυμένα κίνητρα απέναντι σε αυτούς που βιώνουν τη στέρηση

Σημαίνει πρακτικά:

η εκχώρηση ίσων ευκαιριών σε άνιση κατάσταση, επιτείνει την ανισότητα

(βλέπε μαθησιακές δυσκολίες, κοινωνικά ανένταχτες ομάδες, μειονότητες, μετανάστες, τάξεις ένταξης, κλπ)

Στη συνέχεια οι ομιλητές
Ο κύριος Παύλος Χαραμής, μέλος της ΟΛΜΕ-ΚΕΤΕΜΕ
Και ο κύριος Σταύρος Κωνσταντακόπουλος, Πανεπιστημιακός
Αμφότεροι ειδικότητας Κοινωνιολόγου
Εδώ θα ήθελα να σημειώσω την πληρότητα με την οποία ο καθένας ανέπτυξε το θέμα στο μέρος που τον αφορούσε
Ωστόσο, συγκρατώ και μια παρατήρηση
Ο λόγος του εν ενεργεία δασκάλου υπήρξε πολύ περισσότερο ζωντανός… (προς γνώση και υπόμνηση) βοηθώντας έτσι την κουβέντα και την κατανόηση των επί μέρους **
Ισχυρή αναλυτική σκέψη, αμφότεροι
Εντύπωση μου έκανε η παραδοχή εκ μέρους τους του ελλείμματος σε πρόταση, αντι-πρόταση, προκειμένου να αντιπαρέλθουμε το μοντέλο-βαρβαρότητα όπως χαρακτηρίστηκε
Δεν ήταν όμως λίγα και ασήμαντα όσα επισημάνθηκαν σαν προτάσεις
Μέρος, για εμένα κεφαλαιώδες, και το κομμάτι που ανέφερα πιο πάνω

Στο ίδιο πλαίσιο αναπτύχθηκε κι η προβληματική για τα φροντιστήρια και τους εργαζόμενους σε αυτά, σαν μια αναγκαιότητα που προέκυψε από τις επιλογές της πολιτείας για το δημόσιο σχολείο κι ακολουθεί παράλληλη πορεία με αυτό

Αυτά και πριν το τέλος να σημειώσω κι αυτό:
Γνώριζα για τους Αναπληρωτές Μειωμένου Ωραρίου
Ένας θεσμός(;) που ήρθε να διορθώσει (;) το θεσμό των ωρομίσθιων μια και δεν συνάδει η ύπαρξη του με το Δημόσιο ή εντός του Δημοσίου
Εκείνο που δεν γνώριζα ή δεν είχα ακούσει, είναι πως οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονται από τα προγράμματα του ΕΣΠΑ και με μπλοκάκι…!!

Στη παράγραφο αυτή, στο ραδιοφωνάκι δίπλα μου «μπήκε» η μουσική του Δ. Παπαδημητρίου, «η ζωή που δεν έζησα»
Υπέροχη σύνθεση
Στη παρέα που σχηματίστηκε την Κυριακή, ανήκα στους μεγαλύτερους ηλικιακά πράγμα που μπορεί και να σήμαινε πως είχα περισσότερες εμπειρίες κι επομένως γνώσεις στα θέματα και που, τιμώντας τη ζωή που έζησα, δεν θα εκχωρούσα σε κανένα το δικαίωμα να αμφισβητήσει ή έστω να μην αποδεχτεί το προβάδισμά μου
Τώρα που το γράφω, νομίζω πως έτσι κάπως γίνεται με όλους τους ..μεγαλύτερους ηλικιακά ή άλλο…
Αστειότητες
Αστειότητες αφού πάντα αποδεικνύεται πως υπάρχουν πράγματα που χρειάζεται να μάθω κι άλλα που χρειάζεται να μου ξανα-θυμήσει κάποιος ή και να επαναπροσδιοριστούν εντός κι εκτός μου μια και τα πάντα ρει κι οι οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες δεν εξαιρούνται της ρήσης και του νόμου
Ο δάσκαλος οφείλει να επαναπροσδιορίζεται μέσα στο χρόνο
Το οφείλει στον εαυτό του κερδίζοντας αυτοσεβασμό και σεβασμό από τον περίγυρο
Στους μαθητές του οδηγώντας το όχημα με τις εκάστοτε νέες συνθήκες
Στη κοινωνία που κλήθηκε ή και οικειοθελώς τάχθηκε να υπηρετεί …

οι φωτογραφίες απο το καφέ
"Un Nuevo Mundo"
κατά τη διάρκεια πριν την εκδήλωση

το εγχείρημα επεχείρησαν η ΡΑΚΕ του ΣΕΦΚ

** ήθελα να υπογραμμίσω πως
η ζωντανή διαδραστικότητα
η εν θερμώ
προκαλεί και προάγει τη σκέψη και κατά συνέπεια τον λόγο
και την ποιότητα στην επαφή

...

my paintings

27 .

***

μια απόπειρα να συγκεντρώσω μερικά απο τα έργα μου..